علوّ شان به درجه اعلى و رتبه قصوى رسيد و ايالت شرعيه و حكومت ملّيه و خدمت كلانترى و بزرگى فارس را به عهده داشت و در اواخر عمر به منصب وزارت تهماسب رسيد و در لباس وكالت كبرى به منصب وزارت عظمى برقرار بوده است و پس از اين به چگونگى محكمه قضاوت او پرداخته از آن جمله نوشته است : عالىترين محكمه‌هاى شرع شريف و ارزنده‌ترين محفلهاى دين منيف در دار الملك شيراز صانها اللّه عن الاعواز در زير سايهء عالىحضرت والى و حاكم آن سرزمين سيّد اعلم مطاع ، اجلّ اعظم امجد كه اطاعتش بر همگان واجب است قاضى القضات شهرهاى مأنوسه و والى الولاة ممالك محروسه ، حاكم امور جماهير انام علامهء علماى اعلام ، فهّامه حكماى عظام ، برگزيدهء ممالك اسلام ، آنكه وجود شريفش درس و فتوا را باهم گرد آورده و مسند افاده و قضاوت به احكام صادرهء از او مزيّن گرديده ، زينت اسلام و مسلمين ، آنكه چون نامش على از شرف عالى بهره برده و به لقب باقى به شرافت خود بقا داده است . خداى متعال ، سايهء سيادت او را برقرار و افاده و احكامش را در مردم پايدار بدارد . قوامى شيرازى پس از بيان مراتب يادشده اظهار داشته : اين بندهء كمترين نزديك به چهل سال است در خدمت آن حضرت به سر مىبرم و چندى هم در محكمهء عالى او به نيابت قضاوت و وكالت از آن جناب اشتغال داشتم . شيخ سعادتمند على بن محمد بن على بن حسين بن عبد الصّمد تميمى وى فاضلى بزرگوار بود و سيد بن طاوس در كتاب أمان الاخطار از وى نام برده و كتاب منية الداعى و غنية الواعى را به وى نسبت داده است و او از نوادگان شيخ ابو الحسن على بن عبد الصمد نيشابورى تميمى بوده و دو فرزندش على و محمد از مشايخ ابن شهرآشوب مىباشند . يادآورى مىشود ، شيخ معاصر در جايى از امل الآمل مىنويسد : شيخ على بن محمد بن ابو الحسن بن عبد الصمد فاضلى بزرگوار است « 1 » .

--> ( 1 ) - امل الآمل ، ج 2 ، ص 198 .